Feyenoord_FF7B188AED0883ADC1257A7A00641BF3_424

Speechen

media_xl_915007Feyenoord – Heereveen, 20 juli 2010. Uitslag 0-3

Nee, ik ben geen fanatieke clubaanhanger…van welke club dan ook. Voetbal vind ik weliswaar een mooie sport en als Nederland speelt op een EK of WK dan ben ik reuze enthousiast. Opgegroeid op De Veluwe was ik vooral bezig met De Vallei Vogels, een leuke amateurclub uit Scherpenzeel. Vol trots werd in het plaatselijk suffertje verslag gedaan als Ajax of Feyenoord kwam oefenen. Ik zie de zin nóg voor me: ‘Ondanks de vanzelfsprekende overmacht wisten wij na tien doelpunten tegen, het de club (Ajax) toch moeilijk te maken met een verdiend resultaat; 1 doelpunt gescoord!’… Dus genoot en geniet ik bij de clubwedstrijden op tv meer van het voetbal dan van een specifieke club.

Dinsdagavond was ik op uitnodiging van een relatie in Rotterdam aanwezig bij de wedstrijd Feyenoord – Heereveen die door Feyenoord dramatisch werd verloren met 0 – 3. Mijn gastheer was na afloop natuurlijk diep teleurgesteld maar goed, we maakten wel een prachtige wedstrijd mee. Vooral dankzij het legioen dat, ondanks alle tegengoals, massaal achter de club bleef staan. Als een massieve eenheid werd luidkeels mee geleefd met kreten als ‘Jagen, jagen’ als de bal bij Heereveen in het bezit was, met groots gejuich zodra het balbezit weer bij Feyenoord lag of een snerpend fluitkoor waarbij horen en zien je verging als de keeper van Heereveen de bal in handen kreeg (hij had ‘m een keertje wat te lang vast gehouden en de supporters maakten ‘m vanaf dat moment erg duidelijk dat ‘ie vooral van de bal af moest blijven.  Ik had respect voor die man, een loeiend koor in je nek en toch gewoon je werk blijven doen! De wedstrijd wás zo beladen voor de supporters van Feyenoord omdat de vrijdag ervoor al een keer was verloren van Heereveen (toen in Friesland), toen met de uitslag 3-1 in het voordeel van Heereveen.

Affijn, die dynamiek in De Kuip had alles te maken met wat er drie kwartier voor de wedstrijd gebeurde. Gerard Meijer, verzorger van het eerste elftal (en volgens de site van Feyenoord een clubicoon) nam een uurtje voor de wedstrijd de microfoon en sprak in doodgewoon Nederlands de supporters toe. Gespeend van enige clubkennis luisterde ik de eerste minuut ietwat schamperend naar de goedbedoeld maar presentatie technisch bepaald niet sterke opening van de beste man. Dat veranderde snel toen bleek dat hij vol gemeend enthousiasme en vooral heel authentiek ‘effe’ aan de supporters uitlegde wat er gebeurt was, dat hij er ook fikse koppijn van had. En na de zin ‘zijn er schuldigen, ja die zijn er(…)’ had hij met zijn overduidelijk persoonlijke en eerlijke analyse het legioen in de hand en werd elke uitspraak beloond met massale instemming. En verder? Ja hoor, zijn praatje duurde eigenlijk te lang, er werd wat gehaperd hier en daar en af en toe onnodig herhaald maar ondanks alle presentatie-analyses: de man stond zichzelf te wezen, draaide er niet om heen en bleef geloof houden in zijn club. Met als resultaat? Een legioen dat ondanks een 0-3 verlies de belofte van vóór de wedstrijd inloste door als één man achter de club te blijven staan, (krediet-)crisis of niet!

Ik heb die ervaring in mijn zak gestoken voor de volgende belangrijke presentatie die gaat over wat voor rottig nieuws dan ook…en zal die ervaring absoluut meenemen.

Alsof het zo moest wezen…op de terugreis Radio 1 aan. Waar natuurlijk uitputtend gesproken werd over de inauguratie van Obama. Na twaalven kwam er de wereldkampioen debatteren een analyse geven van het ‘waarom’ achter het succes van de speeches van Obama. Hoofdmoot naast alle (knappe!) technische analyses? Obama gelooft wat ‘ie zegt en hoewel er natuurlijk top-speechwriters achter hem staan; zijn meest succesvolle speeches heeft hij zelf geschreven en gaan daarom ‘van hart naar hart’. Tweede reden: hij durft een succesvol tegenstander gemeend te feliciteren bij eigen verlies (Clinton – voorverkiezing New Hampshire) Derde reden: hij ontkent misère niet maar grijpt terug op eerdere dieptepunten om geloof te creëren dat we ook dit dieptepunt succesvol kunnen keren.

Pétje af dus voor Gerard Meijer, verzorger bij Feyenoord!

Henk Ritmeester

Note: Dit artikel werd eerder gepost op weblog.hrprofessionals.nl